Wanneer elk individu de ruimte krijgt om zichzelf te zijn – met zijn of haar eigen eigenaardigheden – én op anderen kan leunen en steunen, ontstaat de beste versie van zichzelf. Dit principe zien we ook terug in de inheemse landbouw met de drie gezusters: de boon, de maïs en de pompoen.

Deze gewassen groeien beter samen dan afzonderlijk:

• De maïs biedt de boon houvast om omhoog te klimmen.
• De pompoen houdt met haar brede bladeren de grond vochtig.
• De boon bindt stikstof in de bodem, waardoor maïs en pompoen sterker groeien.

Ze zijn uniek, maar versterken elkaar. Net als in een team. Hoe langer de maïsstengel, hoe hoger de boon kan reiken. Hoe beter de samenwerking, hoe meer iedereen kan bloeien. In elk team moeten we op zoek naar onze eigen ‘drie gezusters’: de optimale samenwerkingen tussen verschillen en zelfs tegenstellingen.

Niet iedereen past binnen deze samenwerking. En dat is ook oké. De aardappel is net zo nuttig als de boon. Alleen in deze context niet versterkend, zowel voor zichzelf als de anderen niet. In elk team geldt hetzelfde: niet elke combinatie werkt. Door tegenstellingen glashelder te maken in plaats van te maskeren, ontdekken we ieders unieke bijdrage en welke combinaties elkaar juist versterken.